Home » DogBlog » Feit of Fabel?

Feit of Fabel?

Er bestaan enorm veel fabels over honden. Maar wat is nu waar en wat is niet waar? Dus, feit of fabel?

1. “Honden zien geen kleur”

Fabel! Dit is misschien wel het grootste misverstand over honden ooit. Honden zien wel degelijk kleuren, alleen veel minder in vergelijking met mensen. Honden hebben namelijk maar twee kegelcellen in hun ogen en mensen hebben er drie. Volgens wetenschappers is een hondenvisie vergelijkbaar met een persoon met rood-groene kleurenblindheid.

2. “Een hondenjaar is gelijk aan 7 mensenjaren”

Als deze aanname zou kloppen, zouden sommigen mensen omgerekend wel 130 jaar worden! Lang geleden heeft iemand bedacht dat een mens gemiddeld 70 jaar wordt en een hond gemiddeld 10 jaar. Hier komt de verhouding 7:1 dus vandaan. Echter komt er wat meer bij kijken… Zo stelde een Franse onderzoeker dat honden in hun 1ste levensjaar sneller verouderen dan mensen. Ook is vastgesteld dat kleinere honden minder snel verouderen dan grote honden en daarnaast kan dit ook nog per ras verschillen. Het is dus in ieder geval niet realistisch om de leeftijd van je hond met 7 te vermenigvuldigen.

3. “Honden kwispelen met hun staart als ze blij zijn.”

Dit kan inderdaad het geval zijn. Maar het kan ook heel goed zo zijn dat ze angstig, gefrustreerd of nerveus zijn. Hoe kun je dit onderscheid dan zien? Let op de gehele lichaamstaal van je vriendje; hangen de oren bijvoorbeeld omlaag of staan ze juist omhoog? Kijk ook naar de houding en de blik in de ogen van een hond voordat je hem zomaar benadert.

4. “Honden haten postbodes.”

Het kan natuurlijk altijd zo zijn dat je hond het niet zo heeft op de postbode in jouw wijk… Maar over het algemeen komt dit gedrag voort uit de behoefte om je te beschermen en te waarschuwen. Ze bedoelen het dus goed en willen je maar al te graag beschermen tegen die vreemdeling die naar jouw huis toekomt. Mocht je hier echt last van hebben, dan zou je je hond eens kennis kunnen laten maken met de postbode. Zo is hij of zij op een gegeven moment geen vreemdeling meer en wordt hij meer als vriend beschouwd.

By Braaaf


 »